luistermee3       facebook      logohv

Zomaar een kaartje... > weblog Ina

Nu is dat best leuk, alles uit zo’n laadje door je handen en vooral, langs je ogen laten gaan! Ik kwam van alles tegen, zeker ook dingen die meteen apart gelegd werden om in de papiercontainer te verdwijnen. Dingen, waarvan je denkt: waarom heb ik dat in vredesnaam al zoveel jaar bewaard? Maar wat ik ook tegenkwam? Bijzondere kaarten en kaartjes, die me ooit toegestuurd zijn. Sommige daarvan meer dan vijfentwintig jaar geleden. Kaartjes met felicitaties met een nieuw uitgekomen boek, goede wensen voor moeilijke momenten, al wist ik vaak niet meer bij welke gelegenheid zo’n kaartje naar me toegestuurd was.

kaartje

Tussen dat alles ook een paar volgeschreven kaartjes van een heel dierbare vriendin, die al 21 jaar geleden overleed. Ergens wist ik wel, dat die kaartjes er nog moesten zijn. Maar het was echt heel bijzonder ze in mijn hand te hebben, te lezen welke lieve woorden ze me toen stuurde. Onmiddellijk wist ik weer, in welke situatie ik die ene kaart van haar kreeg, hoe getroost ik me toen voelde door haar woorden, toen ik het heel moeilijk had. Op een ander kaartje sprak ze uit, hoeveel onze vriendschap voor haar betekende. Dat kaartje herinnerde ik me niet meer, ik weet alleen nog, hoeveel zij voor mìj betekende, maar hier las ik zwart op wit, dat dat ook voor haar gold. Bijzonder… Ik zat een hele poos met die twee kaarten in mijn hand, daarna legde ik ze zorgvuldig terug in de la.

Natuurlijk, we sturen elkaar tegenwoordig App-jes, smsjes, mailtjes en wat al niet meer. Toch blijken dat vluchtige boodschappen te zijn, ze worden gelezen, misschien nog eens herlezen, maar dan verdwijnen ze onherroepelijk. Maar zo’n kaartje… Laten we die niet helemaal laten verdwijnen. Een met zorg uitgezochte kaart, woorden van vriendschap, liefde en bemoediging, ze zijn zo kostbaar! Om te bewaren en te koesteren, soms zelfs over de dood heen.

 

Copyright Hervormde Gemeente Harmelen 2017 (klik hier voor de disclaimer)