luistermee3       facebook      logohv

Paraplu > weblog Ina

Van wie ze zijn? Ik weet het niet. Ik stel me zo voor dat de eigenaren ze af en toe wel eens missen. Op een regenachtige ochtend zegt ergens iemand: ‘Waar zou mijn paraplu toch gebleven zijn, je weet wel, die kleine rode? Heb jij hem gebruikt?’ Ze kijkt haar dochter aan, maar die schudt het hoofd, ‘nee, geen idee hoor, ergens laten liggen misschien?’ ‘Ja, vast, maar waar?’ En bij een ander gezin: ‘Schat, heb jij die grote stevige blauwe paraplu gezien? Het giet en ik moet een flink stuk lopen van de auto naar de zaak.’ ‘Nee, dat weet ik niet hoor, ik heb hem niet gebruikt, kijk nog eens goed in de schuur!’ is het antwoord.

header-kerk-zijn-is-de-regen-trotseren1

Wanneer mis je je paraplu? Natuurlijk, als het regent! En waar zoek je hem? Overal, behalve in de kerk. En als je eindelijk bedenkt, dat hij wel eens achtergebleven zou kunnen zijn in de kerk, dan heb je er nog niet veel aan, de kerk is dicht, je zult moeten wachten tot het weer zondag wordt. Dus je rent maar hard door de regen of je zoekt een andere oplossing in de vorm van een oude paraplu, die nog in de schuur staat of zo.

Als het figuurlijk slecht weer is in ons leven, wat doen we dan? Als we iets zoeken om te schuilen tegen de ‘regen’ van tegenslag of verdriet? Denken we dan direct aan de kerk, of beter gezegd, aan God? Of is dat ook pas het laatste wat we bedenken? Zoeken we een andere oplossing, een andere paraplu, andere hulp? Of rennen we maar door, dan maar zonder bescherming tegen die regen van zorgen?

De kerk is inderdaad dicht door de week, je paraplu kun je niet even pakken als het gaat regenen. Maar God is gelukkig niet aan de kerk gebonden, bij Hem kun je altijd terecht. De beste Beschermer, Hij houdt je onder zijn hoede ook al stormt en regent het in je leven!

 

 

Copyright Hervormde Gemeente Harmelen 2017 (klik hier voor de disclaimer)