luistermee3       facebook      logohv

Kijk waar je loopt > weblog Ina

Dat deed me denken aan een zomer, bijna dertig jaar geleden. Ook toen waren we een dagje aan het strand en ’s middags, terwijl de jongens met papa kastelen maakten in het zand, besloten onze dochter, toen een jaar of 4, 5) en ik, om een wandeling te gaan maken. Ook toen liepen we langs de zee, lekker, voeten in het water. Mooie schelpjes werden opgeraapt en kwallen ontweken. Al kletsend waren we al een flink eind weg gelopen, het strand was hier veel rustiger. Opeens zag ik, dat we inmiddels op een heel ander gedeelte van het strand waren aangekomen: we liepen op het naaktstrand. Niet echt mijn bedoeling…

strand-ina

‘Kom schatje, we gaan maar weer terug,’ zei ik vlug, in de hoop dat dochterlief niet al te uitgebreid om zich zou gaan heenkijken en wijzen. ‘En let goed op,’ voegde ik er snel aan toe, ‘hier liggen héél veel kwallen, dus goed naar de grond blijven kijken!’

Dat werkte, ze keek aandachtig naar het zand en zag niet dat de bezoekers van dit strand extra zonnebrandolie nodig hadden. Zo kwamen we ‘veilig’ weer op het andere gedeelte van het strand.

Ach ja, soms moet je niet teveel om je heen kijken, gewoon opletten waar en hoe je zelf door het leven loopt. Je hoeft niet alles van anderen te zien, op te merken en aan te wijzen. Let maar op, waar je zelf je voeten neerzet, zodat je niet op de kwallen van het leven trapt. Daar kun je je handen vol aan hebben, toch…?

 

 

Copyright Hervormde Gemeente Harmelen 2017 (klik hier voor de disclaimer)