Ik ben van die generatie, die zelf niet de oorlog heeft meegemaakt, maar wel ouders heb (had) die de jaren 40-45 heel bewust hebben beleefd.
Eén van de merkbare gevolgen in mijn jeugd was, dat er bij ons nooit eten werd weggegooid. ‘Kliekjes’ gingen in de kelder en werden eind van de week opgegeten, van oud brood konden altijd nog wel wentelteefjes of broodpap gemaakt worden en als het echt niet te verwerken of te bewaren was, ging het naar de vogeltjes, de katten of de hond.
Bij mij is dat al weer een beetje anders: ‘wat moet je nou met één aardappeltje over, of dat kleine schepje groente?’ Onze kat lust het niet, ook zij is een kind van haar poezen-generatie, verwend dus! Soms, als ik opeens de woorden van m’n moeder weer in m’n hoofd hoor “nooit eten wegooien!” , dan gooi ik die laatste schep rijst maar in de tuin voor de vogeltjes. Maar ook zij lijken al verwend: de rijst lopen we de volgende dag weer onder aan onze schoenen naar binnen. “Gooi dat dan ook niet in het gras!” moppert mijn man….
Onze kinderen zijn duidelijk alweer een generatie verder. Zonder hartenpijn gaat de boterham die over was, in de vuilnisbak. “Joh”, zeg ik, “geen brood weggooien!” “Maar het heeft de hele dag al in m’n tas gezeten, wat moet ik er anders mee?” Ik vis de boterham er weer uit en gooi hem in brokken in de tuin. Zouden vogeltjes van jong belegen houden? Nee dus! Twee dagen later als pa het gras maait, kleeft er brood en kaas aan de grasmaaier….. Wat dan, toch maar in de kliko, de groene kliko dan misschien?
Onze dochter is afgelopen maand drie weken in Mozambique geweest, o.a. voor voedselhulp aan kinderen; zij gooit nu vast niet zo gauw eten meer in de vuilnisbak….
Voor 20 eurocent per dag kunnen kinderen daar een warme maaltijd op school krijgen, zonder die maaltijd krijgen de meeste van hen alleen ’s avond een bordje meelpap. 20 cent…. daar bukken wij nauwelijks voor als het op straat ligt. Als u meer wilt weten over dit project, kijk dan eens op www.sarinha.nl
Tenslotte nog een vraag aan u, beste lezer: een jaar heb ik nu een maandelijkse weblog geschreven, best leuk om te doen, maar altijd weer wat denkwerk. Daarbij vraag ik me soms af: wordt hij ook gelezen? Want als dat niet of nauwelijks zo is, kan ik beter iets nuttigers doen, toch? Daarom vraag ik voor deze ene keer uw reactie: als u deze column hebt gelezen, stuur dan even een klein berichtje naar inavanderbeek@hotmail.comDit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.
Dan weet ik of ik verder moet denken. ;-) Alvast bedankt!
= Ad with Photo