Weblog > Februari 2007 > Ina van der Beek

Ja, daar zijn ze dan: de nieuwe kussens! Een aantal weken geleden gingen we wat onwennig zitten. De nieuwe kussens waren er. Ze zaten een beetje anders; steviger dan hun ouwe, vertrouwde, groene voorgangers.

Toen ik de rode kussens zag, moest ik opeens denken aan een dag, zo’n 45 jaar geleden. Mijn ouders hadden 6 nieuwe eetkamerstoelen gekocht! De tijd van pluche zittingen was voorbij. Er waren heel moderne stoelen aangeschaft! Ze hadden namelijk bekleding van skai! ‘Nieuwerwets en onverslijtbaar’ volgens de winkelier.
Wij kinderen waren behoorlijk onder de indruk. Mijn moeder vertelde: “Er komen 2 bruine, 2 rode en 2 cognac-kleurige stoelen.”
Cognac? Nooit van gehoord… dat werd bij ons thuis niet gedronken!
Enigszins teleurgesteld zagen we de stoelen binnen komen: 2 rode, 2 bruine en… 2 stoelen in ‘poepkleur’ vonden wij.
Eén ding was duidelijk: de rode stoelen vonden we mooi, de andere vier echt niet! Toen begon de strijd: 3 kinderen – 2 mooie stoelen. Wie het eerst aan tafel zat, had geluk, hij/zij kon een rode stoel bemachtigen.



Boffen wij even in de kerk! Allemaal rode banken….. Of je vroeg komt of wat later: voor ieder is er zo’n mooie zitplaats.

Hoe het afliep met de rode stoelen? Niet zo best…. Op een slechte dag liet ik een klodder lijm op de mooie rode zitting vallen. Ik zag het pas, toen het helemaal was opgedroogd. Ik krabde met m’n nagel, het ging er niet af. Ik pakte de schaar, toen ging de lijm eraf… maar helaas, de ‘onverslijtbare’ stoel had een scheurtje in z’n skai. Dat scheurtje werd al gauw een scheur. De stoel verhuisde naar de zolder. Ach, er bleven er nog 5 over, precies genoeg voor ons gezin. Maar toen was er nog maar 1 mooie rode stoel voor 3 kinderen!

Dat alles ging door me heen, toen ik met een diepe zucht van plezier breeduit ging zitten op die mooie rode kussens van de kerk!

Kom gerust eens binnen: rode kussens voor iedereen!
Maare… liever geen scharen meenemen !