De rek is eruit

Weblog > januari 2011 > Ina van der Beek

Een poosje terug zocht ik de bekleding van onze oude wieg op. Alles zag er nog goed uit, ach ja, anderhalf jaar gelden was hij nog gebruikt voor ons eerste kleinkind. En nu zou er opnieuw een kleinkind in gaan slapen. Het ‘rokje’, dat om de rand van de wieg moet, was de vorige keer al wat wijd en nu was het echt opeens helemaal lubberig. Hoe kwam dat? Ik zag het al snel, het elastiek was verteerd, de rek was er totaal uit.

Dat was niet zo’n probleem, boven op zolder in de kast vond ik nog een kaartje met elastiek. Wonderlijk, dat elastiek was volgens mij even oud, maar dat rekte nog alsof het net uit de winkel kwam. Vanwaar dat verschil? vroeg ik me af, terwijl ik het oude elastiek eruit haalde en het nieuwe erdoor deed. Tja, dat in die wiegbekleding was gebruikt, gewassen, nog meer gebruikt om tenslotte jaren de kast in te gaan. Dat elastiek op het kaartje was diezelfde kast in gegaan, maar hij had niets te verduren gehad.

Een half uurtje later zag de wiegbekleding er weer net zo uit als 35 jaar geleden, stevig ‘in de rek’.

zon-breekt-door2

‘De rek is eruit’, zei pas iemand tegen me, ‘het gaat echt niet meer, het is op.’

Ik probeerde wat bemoedigende dingen te zeggen, de ‘rek er weer in te brengen’ zeg maar. Maar ik merkte wel, dat dat niet echt veel hielp. Er was tè veel gebeurd.

Opeens moest ik aan die wiegbekleding denken. Ja, als de rek uit elastiek is, dan helpt daar helemaal niks meer aan, er is geen behandeling denkbaar, die de rek weer terug brengt.

Maar hoe is dat bij mensen, die datzelfde gevoel hebben? Nee, geen goedbedoelde, opwekkende woorden helpen dan.

Als de ‘rek’ er echt helemaal uit is, is er maar Eén, die voor ‘nieuw elastiek’ kan zorgen.

Hij geeft vermoeiden nieuwe kracht. Ook voor het nieuwe jaar!