Weblog > februari 2010 > Ina van der Beek

Mijn man keek naar merken, leeftijd, aantal gereden kilometers. Ik keek naar kleuren en leuke lettercombinaties op de kentekens.

Een aardige jongeman, de beroepsglimlach vastgeplakt om zijn mond, kwam ons graag te hulp. Nou ja, ons…., mijn man.

Ze praatten bij een kopje koffie over inruilprijzen, vermogen, zuinig verbruik en weet ik al wat meer.

Opeens herinnerde de verkoper zich (nou ja, dat stel ik me zo voor) regel vier van zijn opleiding: ‘geef mevrouw ook aandacht…’

“En mevrouw,” glimlachte hij, “wat vindt u belangrijk bij een auto?”

“De kleur en het kenteken.”

“Het kenteken?!”

Kijk, de kleur, daarbij kon hij zich nog iets voorstellen, maar het kenteken, wat bedoelt die vrouw in vredesnaam? Ik zag het hem denken. Maar hij bleef welwillend glimlachen, de klant is koning, toch? Ook al lijkt ze een beetje gestoord…..

“Een leuke lettercombinatie,” legde ik hem uit. GVR bijvoorbeeld, of HSL. Het lijkt me zo leuk om te zeggen dat je met de GVR naar het strand gaat of een dagje winkelen met de HSL. Onze overbuurman rijdt in de GZB, grappig toch? En ik heb ook HHH en GRR zien rijden”

“Juist… ja….” Hier kon hij duidelijk niet zoveel mee. Ik vroeg me af of hij de GVR vroeger wel heeft gelezen en de GZB was hem duidelijk onbekend.

“Tja, daar kan ik niet veel aan doen natuurlijk….” Daarna richtte hij zich met een verontschuldigende glimlach weer tot mijn man en begon snel weer over sterke motors en cruise control.

Wat het tenslotte geworden is? Een leuke blauwe auto, niet echt een spectaculaire lettercombinatie, maar met een beetje fantasie staat er een blauwe KnikKerZak onder de carport. Leuk toch?

En die verkoper? Ach, eigenlijk had hij natuurlijk wel gelijk: de buitenkant is niet het belangrijkst. Het gaat om de motor, het innerlijk dus. Een mooie kleur is leuk meegenomen, een grappig kenteken is amusant (voor sommige mensen …).

En hoe doen wij dat onderling? Rekenen wij mensen ook niet vaak af op huidskleur of op ‘kenteken’, oftewel: de eerste indruk, de buitenkant?

Gelukkig kijkt God anders, Hij ‘ziet het hart aan’.

Da’s toch wel een hele geruststelling! Je mag er zijn, ook al is je huid gerimpeld, al heb je een handicap, al ben je bruin of wit of geel…..

Sterker nog: Hij geeft ons een nieuwe naam, en beslist een veel mooiere dan Knikkerzak of GVR!