Jaren Tellen

Weblog > januari 2010 > Ina van der Beek

Bij de afsluiting van een oud jaar en het begin van een nieuw jaar zijn we ons vaak weer even bewust van de tijd. Meestal in het gewone leven van alledag, glipt die tijd zomaar tussen onze vingers door.
Tijd, tijd van ons leven, leeftijd…
Een poosje terug viel me opeens iets merkwaardigs op: de manier waarop wij mensen (meestal) met onze leeftijd omgaan.
Tot we zo pakweg achttien, negentien zijn, willen we liever ouder geschat worden. We zijn er trots op te kunnen zeggen: “Ik ben zeven, maar over een paar weken word ik al acht,” of, “nog een paar maandjes, dan ben ik zestien!”
Ik herinner me dat een vriendin vroeger, die twee maanden eerder jarig was dan ik, er plezier in had om in die twee maanden dat ze ‘ouder’ was, dat regelmatig luid te verkondigen: “Ina, jij bent nog maar veertien hè?” Ik balen, vooral als die ‘leuke jongen’ van zestien dat hoorde. Maar ik keek toen al vooruit en dacht: “Wacht maar tot je vijftig bent!” Dat leek me op die leeftijd het toppunt van ouderdom….
En inderdaad, als ik nu (nog steeds) op haar verjaardag kom, zeg ik steevast: “Emmy, je bent nu al…. hè? Ik nog lang niet hoor!” Het vaste grapje, terugblikkend naar toen we 15 waren. Eigenlijk zouden we soms best een paar jaartjes jonger willen zijn, toch?

oudeman

Maar daarmee noem ik het volgende al: zo tussen je dertigste en vijfenzeventigste hoop je stiekem, dat men je jonger schat, want dat is dan blijkbaar een compliment. Eigenlijk praten we in die jaren liever helemaal niet over onze leeftijd. En wilde je vroeger graag voor wat ouder aangezien worden, nu liever niet! Integendeel, we ervaren het als een compliment als we jonger geschat worden.
Maar kijk, eenmaal gekomen (als je het al mag beleven) op de leeftijd van de zeer sterken, is het weer anders. Over het algemeen spreekt men dan weer graag over het aantal jaren. Je schijnt dan ook weer naar iemand leeftijd te mogen vragen.
“Hoe oud bent u nu? Wàt, al vijfentachtig? Dat zou ik u ècht nog niet geven!”

Tja, het is een bijzonder gebeuren, het tellen van onze jaren.
Het staat zo mooi in Psalm 90: ‘laat ons zó onze dagen tellen, dat wij een wijs hart bekomen’
Een wijs hart, wat is dat eigenlijk? Nee, geen eigenwijs hart, ook geen geleerd hoofd, maar een wijs hart.
Dan maakt het niet zoveel uit, hoeveel jaren we tellen.

Een wijs en gezegend 2010 gewenst!

Aankomende activiteiten

12- en 12+ kamp

17.05.2012 - 19.05.2012

Zondagmiddag bijeenkomst

27.05.2012 15:30 - 16:30

Devotion

17.06.2012 19:30 - 20:30

Het laatst toegevoegd

Digitale nieuwsbrief

Laatste Prikbord advertenties

= Ad with Photo