Weblog > oktober 2009 > Ina van der Beek

We zijn blij als ons huizen niet ‘gehorig’ zijn, dat wil zeggen: dat we zo weinig mogelijk geluiden van de buren willen horen.

Vorige maand verruilden we ons huis weer een paar weken voor een tent. En die tent stond niet ergens op een verlaten (w)eiland, nee, hij stond naast een andere tent, pal aan een pad. En langs dat pad kwamen dagelijks andere tentbewoners om hun stokbroodje te halen of een rondje te wandelen.

Terwijl ik de rijst afgoot naast de tent in het droge gras, bedacht ik met een stille grinnik hoe raar een mens toch in elkaar zit. Thuis alle comfort, nu je vrijwillig behelpen op een paar vierkante meter, toilet en douche op zekere loopafstand en het nog naar je zin hebben ook. Ja, ’t is natuurlijk gezellig, al die mensen die langs komen als je voor je tent in je croissantje met jam bijt en je ‘goedemorgen’, ‘bonjour’ of ‘Guten Tag’ wensen.

’s Avonds in bed hoor je behalve duizend krekeltjes, ook de gesprekken van de buren, die nog voor hun tent zitten en vergeten lijken te zijn dat ze niet in hun huiskamer zitten. En dat is nou het grappige: als de buren Nederlands, Engels, Duits of ja zelfs Frans spreken, betrap ik me erop, dat ik lig te luisteren, waarbij aangetekend, dat ik het rappe Frans slecht kan volgen. Het houdt je toch wel even wakker, onwillekeurig luister je mee. Maar deze keer hadden we Poolse buren, nou, daarvan versta ik niks. En dan klinkt het dus ongeveer zoals de krekels, het is een monotoon geluid, waarbij je zo in slaap valt.

Ik moest toen denken aan  die toren van Babel, waar al die mensen opeens een andere taal gingen spreken en elkaar niet meer verstonden. Dat zal toch wat geweest zijn…. Alsof iedereen Pools begint te spreken!

Maar één ding klinkt in elke taal hetzelfde, zo hebben wij ervaren. Als de Poolse buurman zijn tent had opgezocht, het licht uitging en de familie zich te ruste had gelegd, dan….?

Dan waren wij direct wakker! De man snurkte zoals wij nog nooit iemand hebben horen snurken! Echt onvoorstelbaar. En het had geen enkele overeenkomst meer met de krekeltjes!

En nu maar hopen dat zijn vrouw oordoppen bij zich had, wij gelukkig wel!