Een ‘veelkleurige’ gemeente

De gemeente is niet minder dan een wonder van God. Zij is niet een menselijke organisatie,

maar door God geroepen uit de wereld waarin wij leven. De gemeente wortelt in het verbond dat God sloot met Zijn volk Israël. Christus is het fundament van Zijn gemeente en daarom behoort zij aan Hem toe. (1 Petr. 2:9, 1 Kor. 1:2, Efeze 1:1). Hij is een eeuwig Koning, die niet zonder onderdanen kan zijn (art. 27 Nederlandse Geloofsbelijdenis).

In het licht van wat hiervoor gezegd is, heeft de hervormde gemeente van Harmelen anno 2010 de volgende kenmerken.

Een wezenlijk kenmerk is haar veelkleurigheid. Deze veelkleurigheid dient niet te worden verward met pluriformiteit, wat veelheid van kerkvormen bij geestelijke eenheid betekent. Het is ook niet synoniem voor pluraliteit, waarbij er sprake is van verschillende leidende beginselen of overtuigingen naast elkaar. De veelkleurigheid in Harmelen wordt versterkt door de aanwezigheid van een aantal richtingen die door sommigen gezien worden als stromingen of modaliteiten. Wat deze richtingen bindt is het Woord van God en het verlossingswerk van Jezus Christus aan het kruis. Deze wezenlijke elementen nemen in de eredienst een centrale plaats in.

Een tweede kenmerk is dat de in de prediking Christus centraal staat en op de leer van  de Drie-eenheid van God, Christus en de Heilige Geest is gebaseerd. Zij wordt verkondigd aan een gemeente die zich realiseert dat God de enige onveranderlijke factor is in een altijd veranderende wereld.

Een derde kenmerk is dat onze christelijke gemeente een missionaire gemeente wil zijn die een boodschap heeft voor de wereld. Ds. P.H. van Trigt zegt daarover:  "Het missionaire geheim van een gemeente is: Gods Woord bewaren en Zijn Naam niet verloochenen. Missionaire activiteiten zullen geen vrucht dragen als dit niet hét geheim van de gemeente is".

Als vierde kenmerk geldt dat de  gemeente midden in de samenleving wil staan. Een gemeente die dat doet, met aandacht voor de geestelijke en lichamelijke nood in de wereld én Harmelen, wordt pas gehoord en gezien als haar activiteiten gegrondvest zijn op Gods Woord. Vooral hier zien we dat Woord en Daad onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Op deze wijze komt ook het Diaconaat in en vanuit de gemeente in beeld. (Vijfde kenmerk) Naast het uitoefenen van dienstbetoon die zich op onze medemens richt, hoort er ook aandacht te zijn voor het bewaren en onderhouden van Gods schepping. Hier moeten we helaas constateren dat we een te weinig religieus geluid laten horen in de maatschappij over milieu en klimaat.

Met het zesde en laatste kenmerk willen we aangeven dat ook onze gemeente "worstelt" met hedendaagse vraagstukken die spelen binnen kerkelijk Nederland. Wat ons als gemeente vooral zorgen baart is het gestaag afnemende kerkbezoek, ook en misschien vooral door jongeren. Verder speelt in toenemende mate de discussie over de vrouw in het ambt een rol. Wat ook niet onvermeld mag blijven is dat de eerder genoemde veelkleurigheid een belangrijk nadeel kent. Je loopt als gemeente het risico dat je teveel wilt streven naar consensus waardoor je geen herkenbaar profiel hebt. Of dat je de ander niet de ruimte geeft  om anders te zijn Dat gevaar moeten we nadrukkelijk onderkennen.