luistermee3       facebook      logohv

Bloemen.. > weblog Ina

BLOEMEN

In de vakantietijd spreek je vaak allerlei mensen. En al die mensen hebben hun verhalen. Zo ook dit verhaal, dat ik graag met u deel.

Een jonge dominee werd bevestigd in zijn eerste gemeente in een dorpje in Zeeland. Hij had er naar uitgekeken, maar natuurlijk was het ook spannend. Nu was hij echt ‘de dominee’. Toch ontdekte hij al snel, dat niet hij, maar zijn kerkenraad het voor het zeggen had. Ze noemden hem allemaal netjes ‘dominee’ en ze zeiden ‘u’ tegen hem, maar de beslissingen die genomen moesten worden... daarbij had hij niet veel te zeggen, dat werd hem al snel duidelijk. Tijdens een van de eerste kerkenraadsvergaderingen stelde hij voor, om vanaf de volgende zondag een boeket bloemen voorin de kerk te zetten, dat na afloop van de dienst bij een gemeentelid bezorgd zou worden, dat in verdrietige of juist verheugende omstandigheden was.
De broeders schudden afkeurend het hoofd: ‘Nee dominee, dat doen we hier niet. We houden de eredienst graag sober, geen opsmuk in de kerk!’ De jonge dominee keek wat verbluft en sputterde nog tegen: ‘Maar het gaat er niet om, om de kerk te versieren. Het is een gebaar van betrokkenheid en meeleven van de hele gemeente naar elkaar.’ Maar opnieuw werd er nee geschud, ‘Nee dominee, we houden niet van die moderne fratsen. Volgende agendapunt...’
Dominee deed nog een laatste poging: ‘Maar omzien naar elkaar in woord en gebaar is toch juist iets voor ìn de kerk? Mogen er dan nooit bloemen in deze kerk?’
Nu grinnikte een van de broeders: ‘Jazeker, dominee, over een bruidsboeket doen we nooit moeilijk!’

De volgende zondag, toen de broeders de kerk binnenkwam, zagen ze tot hun schrik een eenvoudig, maar mooi boeket voor in de kerk staan. Niemand maakte een opmerking en de dienst begon. Toch gingen hun blikken regelmatig terloops naar de kleine tafel onder de preekstoel, waar het boeket op een vaas stond. Voor de dominee aan het eind van de dienst de zegen uitsprak, wendde hij zich nog tot zijn gemeente. ‘Beste gemeenteleden,’ zei hij, ‘wij als gemeente mogen ons de bruid van Christus weten. En wat is een bruid zonder boeket? Maar aangezien het ernaar uitziet, dat we deze dienst gaan beëindigen zonder dat de Bruidegom terugkeert, wil ik dit boeket graag geven aan iemand die wel een steuntje kan gebruiken. Zuster De Groot is ernstig ziek, daarom wil ik deze bloemen graag bij haar brengen, samen met een groet van ons allen. En ja, volgende week zal ik zorgen voor een nieuw boeket. Want zoals ik zei, wat is een bruid zonder bruidsboeket?’ Daarna sprak hij de zegen uit en ging het trapje van de preekstoel af.
Er is nooit meer gesproken over dat onderwerp, maar tot op de dag van vandaag staan er bloemen in die kerk. En de gemeente voelt zich meer dan ooit verbonden, in droeve en blijde dagen.

flowers 260894 960 720

Copyright Hervormde Gemeente Harmelen 2017 (klik hier voor de disclaimer)