luistermee3       facebook      logohv

Taal in beweging... > weblog Ina

TAAL IN BEWEGING.

Ik moet eerlijk bekennen: mijn Frans is behoorlijk diep weggezakt, mijn Duits is niet om over naar huis te schrijven en mijn Engels laat best wat te wensen over.
Ik herinner me het gesprekje tijdens mij mondelinge examen Frans over een stierenvechter. Vreselijk! In het Nederlands heb ik daar al geen verstand van, laat staan dat ik daar in het Frans iets zinnigs over kon zeggen.
Taal, daar wil ik het dus deze keer over hebben.
Taal beweegt, taal verandert, gek is dat eigenlijk.
Om mijn Engels op te frissen, volgde ik eens een cursus ‘Engels voor gevorderden’.
Lachen was dat! Vooral heel gezellig, maar het niveau van de diverse deelnemers liep zo ver uiteen, dat het bijna ondoenlijk was voor de docent een bepaalde lijn te volgen.
De een was ‘ver gevorderd’, bij een ander ging het ongeveer zo: ‘Eeh... I was met mijn husband on the eh... footbalveld, enne... oh giechel... hoe zeg je dat... toenne... eh. then they had eeh... verloren... eeh...’
Ik heb er geloof ik niet zo veel geleerd, maar een ding wel: de taal beweegt, verandert.
De uitdrukking ‘it’s raining cats en dogs’, die ik bezigde, bleek hopeloos ouderwets en uit de tijd.
Misschien moet ik zoals veel jongeren (en ouderen), series gaan volgen via tv of internet. Amerikaanse series over knappe dokters, die ook nog eens veel verstand van Nespresso blijken te hebben... Goed voor je Engels. Maar ja, niet echt mijn ding...

Ook andersom gebeurt het. Mijn nichtje, geboren en getogen in Canada, leerde in haar vroege jeugd wel wat Nederlands spreken van haar ouders, die toen net geëmigreerd waren.
Als ze af en toe in Nederland is, valt het me op, dat ze zulke ‘plechtig’ Nederlands spreekt.
Het Nederlands van vijftig jaar geleden, de tijd waarin haar ouders nog in Nederland woonden. En zij glimlachte af en toe om mijn formele Engels, dat ik ooit op school leerde.

Taal verandert dus. Op zich niet erg, mensen veranderen ook, mensen zijn verschillend, dialecten zijn er altijd geweest en zullen er blijven. Ook niks mis mee.
Maar we kunnen ook doorslaan in slordigheden. Ik krijg echt kippenvel op mijn armen als ik iemand hoor praten of zie schrijven over ‘me zoon’ of nog erger: ‘me kanjer’. Dat is geen dialect, dat is verminking van de taal.

Taal verandert. Ook in de kerk, in (s)preken en in onze liederen.
Bijbelvertalingen veranderen, gaan mee in de vernieuwing van taal. Dat is goed, denk ik.
Maar tegelijk blijft dat Woord onveranderd, altijd hetzelfde. Nooit ouderwets, altijd weer nieuw.
Bijzonder eigenlijk, toch?

dictionary 1149723 960 720

Copyright Hervormde Gemeente Harmelen 2017 (klik hier voor de disclaimer)