luistermee3       facebook      logohv

Boekenbal... > weblog Ina

BOEKENBAL

Ik mocht naar het boekenbal. Ja, je leest het goed, HET boekenbal!
Dat ontzettende, vreselijke, verrukkelijke boekenbal in Paradiso in Amsterdam.
Waar alle auteurs die nooit de eer hebben gehad, wat neerbuigend over doen.
‘Dûh... hoef ik echt niet naar toe hoor, echt een overdreven en decadent gedoe...’
Maar waar we ook eigenlijk allemaal stilletjes heel graag een keer voor uitgenodigd zouden worden...

Maar dit jaar: yes! Mijn collega en goede vriendin Simone kreeg de meeste stemmen en won daarmee de Valentijnprijs voor het beste romantische boek van het afgelopen jaar. En onderdeel van die prijs is toegang tot het Bal der Ballen. Met introducée!
We hadden ooit al gezegd: ‘als een van ons ooit een uitnodiging krijgt, dan mag de ander mee.’
En dus ging ik shoppen, want een prachtige jurk hoort daar natuurlijk bij!
Ik slaagde geweldig.
Jurk hing in de kast, officiële uitnodiging kwam binnen, datum naderde.
En toen...
Toen ging ik twijfelen. Zag ik het echt wel zitten? Vond ik het thema van het bal niet bedenkelijk? Het Boekenbal der Verleidingen dat de gasten opriep de poorten van het Paradijs binnen te gaan om in de tuin der lusten deel te nemen aan het wellustig schrijversbacchanaal. Om samen van de zoete verboden vruchten te plukken...
Natuurlijk, schrijversoverdrijving, maar toch...
Lag het echt aan die uitnodiging of meer aan mijn wat sombere stemming, veroorzaakt door lichamelijk ongemakken en een chronische vermoeidheid van de laatste maanden?
Of was het vooral het probleem dat ik een paar dagen na het bal op vakantie zou gaan en dat zo’n avond gevolgd door een nachtje hotel in Amsterdam, niet echt ontspannen leek voor iemand met grote aanleg voor migraine?
Ik denk dat dat alles bij elkaar, alsmede het weten dat er een derde vriendin-collega erg graag wilde, de doorslag gaf.
Ik gaf de uitnodiging terug.
Op het moment dat ik dit schrijf, is het de dag van het Bal.
Heb ik spijt van mijn beslissing? Aan een kant wel een klein beetje, maar tegelijk weet ik dat het een goede en verstandige beslissing was.

Ik moest vandaag opeens denken aan de bruiloftsgast zonder feestkleed uit de gelijkenis uit Mattheüs 22.
Dat was net andersom, hij ging wel naar het feest, maar had geen feestkleed. Ik heb wel een ‘feestkleed’, maar ga niet naar het bal.
Ach, laat ik me maar drukker maken om dat feestkleed, zoals bedoeld in de gelijkenis. Want dat is pas echt belangrijk om binnen te gaan in het Paradijs. Een Paradijs zonder wellustig schrijversbacchanaal...

En die mooie nieuwe jurk? Die ga ik vast wel eens dragen!

baranya 1982708 960 720

Copyright Hervormde Gemeente Harmelen 2017 (klik hier voor de disclaimer)