luistermee3       facebook      logohv

Nooit niks... > weblog Ina

Je hebt het vast wel eens iemand horen zeggen: ‘Hij doet nooit niks!’
Diegene bedoelt dan waarschijnlijk, dat die persoon nooit iets uitvoert, maar ‘nooit niks’ heeft letterlijk natuurlijk precies een andere betekenis. Nooit niks = altijd iets.
Welnu, tot voor een aantal weken, deed ik ‘nooit niks’ en dat in de meest letterlijke zin.
Dat besef ik pas, nu ik gedwongen heel vaak ‘niks’ doe.
Schrijven is niet alleen mijn werk, ook mijn passie en plezier.
Twee romans, een kinderboekje en meestal ook nog een boekje rondom de Bijbel per jaar schrijven, dat kan alleen als je zelf erg veel plezier beleeft aan dat schrijven.
Zeker als je daarnaast gewoon een huishouden en wat vrijwilligerswerk wilt doen, alsmede minstens een dag in de week op de kleinkinderen past. Fijn, dat je dan ’s avonds kunt lezen, om je boekrecensies te kunnen aanleveren, drie per maand.
Dit vertel ik niet, om je te overtuigen dat ik erg druk ben, maar om te laten zien, dat daarbij geen ruimte is voor ‘niks’ doen. En ik voelde me er gelukkig bij.
Maar toen...

Sinds een week of zes heb ik oogproblemen, steeds groter wordende oogproblemen. Het gevolg daarvan is, dat ik momenteel alleen nog in de ochtend achter mijn scherm kan werken of kan lezen, op een erg goede dag begin van de middag nog een uurtje, maar de rest van de dag is het klaar, over en uit!
En dat is heftig en moeilijk! Want wat doe je, als je niet kunt lezen, geen tv kijken, niet op de laptop kunt werken?
Zitten dus en niks doen. Nou ja, nu overdrijf ik natuurlijk, mijn oren doen het prima. De eerste weken luisterde ik, met name ’s avonds, muziek en oudere preken, die me hadden aangesproken.
Maar heus, 2 preken op een avond en de cd’s van Sela, geven op de duur ook verzadiging. Getergd zit ik op de bank, ogen op niets gericht.
In een poging toch mijn boekrecensies op tijd in te leveren, pakte ik het dunste boekje dat me ooit was toegestuurd: ‘Steekje los? Een vrolijk burn-out boekje’ door Guurtje Leguijt.
Nee, ik heb geen burn-out, maar herkende veel in dat boekje.
Twee dingen spraken me bijzonder aan en die geef ik graag door:
‘Leer nietsdoen!’
Inderdaad, niets doen is een kunst voor wie altijd druk is/wil zijn.
Het tweede wat ik graag doorgeef is het volgende: De auteur keek naar haar eigen, omgevallen standbeeld. Dat van altijd drukke, bezige vrouw, die toch zo leuk kon schrijven.
Nu in gruzelementen op de grond. Op de sokkel stonden voorheen de woorden waarin beschreven werd hoe goed ze toch bezig was. Maar nu was ze nergens meer mee bezig.
Die prijzende woorden waren ook verdwenen. Ze was niemand meer.
Of toch wel? Weet je wat ze nu op de lege sokkel las?
‘Geliefde dochter van de Vader’...

Niks-doen stemt tot nadenken...

terras

 

 

 

Copyright Hervormde Gemeente Harmelen 2017 (klik hier voor de disclaimer)